Silnik V12: dwanaście cylindrów w dwóch rzędach po sześć

Rzędowy silnik sześciocylindrowy ma pełne wyrównoważenie sił pierwszego i drugiego rzędu. V12 to dwa takie bloki, więc wałki wyrównoważające są zbędne. Cykl czterosuwowy trwa 720 stopni obrotu wału, więc przy dwunastu cylindrach wypada jeden zapłon co 60 stopni. W każdej chwili kilka cylindrów jest w suwie pracy, dlatego moment obrotowy nie ma przerw między impulsami.

Odstęp między zapłonami zależy od kąta rozwarcia rzędów, dlatego w V12 powtarza się 60 stopni, bo daje równy rytm. Taki kąt ma 6,5-litrowa jednostka w Lamborghini Aventadorze. Ferrari w swoich dwunastocylindrowcach stosuje 65 stopni, co podaje w specyfikacjach modeli 599, 812 i 12Cilindri, a każdy rząd pozostaje przy tym osobną, zrównoważoną szóstką.

V12 o kącie 60 stopni jest zwykle węższy od silnika V6 albo V8 o podobnej pojemności i kącie 90 stopni, ale dłuższy od nich. Wiele jednostek tego typu ma po dwa wałki w każdej głowicy i po cztery zawory na cylinder (układ opisany w haśle DOHC), czyli razem 48 zaworów. Każdy rząd ma wtedy własną parę wałków rozrządu, więc w całym silniku pracują cztery, a nie dwa jak w rzędowej czwórce DOHC.

• Ferrari 599: 5999 cm3, 620 KM przy 7600 obr./min.
• Ferrari 812: 6496 cm3, 800 KM przy 8500 obr./min, maksymalny moment 718 Nm przy 7000 obr./min.
• Lamborghini Aventador: 6498 cm3, w pierwszej wersji LP 700-4 moc 700 KM przy 8250 obr./min.

Następca 812, Ferrari 12Cilindri, ma silnik 6,5 l o mocy 830 KM przy 9250 obr./min, a ogranicznik zaczyna działać przy 9500 obr./min. Producent opisuje tytanowe korbowody, które w porównaniu ze stalą zmniejszają masę elementów w ruchu o 40%.

Ferrari 599, 812 i 12Cilindri mają silniki wolnossące. Rolls-Royce montuje w Phantomie, Ghoście i Cullinanie 6,75-litrowe V12 z dwiema turbosprężarkami.

Mniejsze układy opisują poradniki o silniku V8 i silniku V6, a odmiany V10, V8 i V12 w jednym modelu porównuje tekst o silnikach Audi R8. Układ płaski, w którym tłoki idą naprzeciw siebie, opisuje hasło silnik boxer.